Vervolg Natuurrakkerrecept

Voor wie ietsje meer wil weten over uitgangspunten en toekomstverwachtingen probeer ik hieronder mijn visie uiteen te zetten. “Mijn gedacht”. En over dat gedacht is echt wel goed nagedacht. Het is een combi van logica, ervaring, gezond verstand. Met zo min mogelijk gedoe.

 

Motivatie.

Boeiend om te zien hoe de wereld verandert. In sneltreinvaart. De natuur verandert mee, moet wel, kan niet anders. Die natuur hoor je nooit klagen, niet over smeerlapperij in onze zeeën, niet over een vogel die uitsterft, niet over teveel harige rupsen, niet over faunavervalsing. Nee hoor, geen gezeur, aanpassen aan de omstandigheden en aangepast verder gaan. Of niet verder gaan. Hoor je een patrijs wel eens klagen dattie uit zit te sterven? Nee, klagen is menselijk, daarin wijken we af van dieren.

Ik mis die patrijs enorm. Hier rond Draaibrug zie je ze amper nog. Wat een prachtige tijd toen je er over struikelde, in elke slootkant zat een nestje met soms wel 20 eitjes. Dan heb ik het over heel veel jaren terug, pakumbeet 60 jaar. Dat landschap komt nooit meer terug. De krampachtige pogingen om dat voor elkaar te krijgen gaan heel ver, kosten kapitalen, beetje zielig, wanhopig misschien. Museumnatuur, dat was zestigerjaren, nostalgie, vertel de verhalen, bekijk de foto’s en leef dan verder in het nu. Stop tijd geld en energie in haalbare natuur passend in deze eeuw, met hedendaags allure, werk snel, efficiënt met moderne middelen, pak het voortvarend aan en stop met dat gepruts in kleinschaligheid. Toppunten van tijd, geld, energie en grondstof-verspilling: een metershoog ijzeren gaas met schrikdraden rondom een natuurgebied, tegen vossen. In de 60-er jaren pakten ze dat veel efficiënter aan herinner ik me nog heel erg goed. Veel goedkoper ook en het zag er, zonder ijzeren gaas, een stuk vriendelijker uit . Dat was toen.

 

Vervolg recept natuurrakkers.

Met één natuurakker in twee jaar tijd zoveel bereikt. Het derde jaar (2022) doe ik helemaal niets, alleen de braakstroken gevarieerd braak houden. Een perfect jaar om mensen te motiveren ook een natuurakker aan te leggen en letterlijk naar verbindingen zoeken. Maar nu al is duidelijk dat die waterschapsbelasting een vervelende angel is. De manier om die onterechte belasting te ontwijken is, volgens Scheldestromen, een wijziging bestemmingsplan in gang te zetten. Klinkklarekolderkul.

Kost klauwen kapitaal en bovendien haal je een belangrijke toegevoegde waarde van natuurakkers weg: een extra vrucht in het vruchtwisselingsschema.

En dus aan Provinciale Staten* de eenvoudige vraag gesteld: willen jullie die belasting voor zes natuurrakkers betalen? Verdubbel dat bedragje als stimulans voor een prachtige burgerinitiatief en rond het, om makkelijk te rekenen, af naar € 300,00 per hectare. Doe dat 6 jaar lang, zonder gedoe. Kom elk jaar eens kijken. Dat zou het perfecte voorbeeld zijn naar de boeren, naar sponsorende burgers, het met z’n allen doen en met z’n allen ons verbazen en genieten. Zonder gedoe elkaar vertrouwen.

 

Natuurakkerweb.

Natuurakkers en dus ook het vele geld ervoor, zijn hier in Zeeuws Vlaanderen geclusterd. Dat betekent dat het geld plaatselijk wordt geïnvesteerd. Hier in mijn polder (ten oosten van Draaibrug) zie je helemaal niets anders dan uitgestrekte akkerbouwakkers, met de bijbehorende biotopen waar biodiversiteit totaal ontbreekt.

In Recept Natuurrakkers was te lezen hoe gemakkelijk je de soortenrijkdom van een paar hectare akkerland kunt doen exploderen. Maar het blijft natuurlijk een piepkleine oase te midden van die monotone uitgestrekte akkers. De Beuteroek heeft slechts twee dunne directe verbindingslijnen voor soortenuitwisseling naar elders: een natte sloot. Daarnaast heeft de Beuteroek ook een natuurlijke uitstraling, zowel planten als dieren zijn immers in staat zich te verplaatsen. Hoever ? Dat is sterk afhankelijk van het beestje of het plantje èn van de barrières. Een patrijs vliegt niet graag ver. Een kievit heeft daar het grootste deel van het jaar geen moeite mee. Vogels sowieso niet. Insecten wel. Neem bijen, zoveel bijen zaten er afgelopen zomer. Moet ik lezers overtuigen van het belang van bijen? Honingbijen overbruggen tot 3 km, als het nodig is. Wilde bijen zijn niet zulke vervliegers: een paar honderd meter. Juist voor hen is zo’n dun verbindingslijntje van groot belang.

In bijgevoegde plattegrond is midden in de Beuteroek een stip gezet. Passer op die stip en een cirkel getekend, straal 0,5 km. Een afstand die zowel voor het vliegend als kruipend klein spul vaak wel ‘te doen’ is. Binnen die 500 meter liggen trouwens nog wel meer indirecte verbindingslijntjes: wegbermen (op 50 m. en op 100 m.) , bomen, hagen, verderop een boerderij met veel gevarieerde begroeiing (350 m.). Als die eerste halve km overbrugd is, zou het mooi zijn dat het kleine spul in de cirkel van een andere natuurakker belandt. Cirkels èlk met een oppervlakte van circa 75 ha., bereikbaar vanaf elke andere natuurakker, en omgekeerd. In elke cirkel een robuuste natuurakker van 2 à 3 hectare. Uitstralend op aanpalende productieakkers. En omgekeerd, zo kunnen natuurakkers een vluchtplaats vormen als productieakkers bewerkt worden.

Das bij elkaar 525 hectares, meer dan de helft van de Isabellapolder. Hier en daar zit er al een stukje extra natuur, dus dan mag de cirkel wat groter of vervormd worden. Waar nodig kunnen onderlinge verbindingslijntjes verstevigd worden met akkerranden.

 

    

Uitgangspunt: een uitstraling niet verder dan 1/2 km

Beuteroek: momenteel 7,5 ha, uitstralend op 75 hectare

straal 0,5 km

(Beuteroek + 6 aansluitende natuurakkers beïnvloeden 525 ha)

 

Nou ja, die zes extra natuurakkers zijn er nog niet. Daarvoor moet ik nog 6 boeren verleiden om een paar (2 à 3) hectare land om te zetten in zijn/haar privé natuurakker, zonder gedoe. Met voor alle 6 één of enkele sponsoren, dat gaat gewoon lukken. Als mijn provincie mee doet, en mijn gemeente, das een absolute voorwaarde. Na 5 jaar gaan we knopen hakken. Nog altijd samen.

Niet voor de Beuteroek, die blijf ik zelf wel betalen. Die aanslag van Scheldestromen voelt zó onrechtvaardig, die ga ik ieder jaar aanvechten, verwijzend naar de prachtige resultaten moet dat ooit succes opleveren : )  !

De patrijs.

4 heb ik er nu (7-01-2022), binnen 2 jaar terug van jarenlang weggeweest in de Beuteroek. Kraaien de haantjes straks overal victorie vanaf veilige robuuste natuurakkers verspreid over heel de polder? “Met medewerking van boeren, burgers en bestuurders”. De bal ligt in Middelburg, Sluis en in de polders rond Draaibrug.

 

*inmiddels (15-2-2022) zijn de bedragen aangepast en is het streven om € 1000 à € 1200 per hectare te vergoeden. Daarvoor is zowel aan gemeente als aan provincie een bijdrage gevraagd. 5 jaar lang voor 5 extra akkers, als proefproject. Burgers zegden ook al honderden euro's per persoon toe. Slechts één boer toonde tot nu toe echt interesse, das een tegenvaller.  Maar, oké, misschien moet ik geduldiger zijn. En jawel, ik geloof er nog altijd in.

**10 maart werd de stekker er helemaal uitgetrokken. Het duurt te lang voordat er een antwoord komt van besturen: altijd die stroperigheid.

 

 

 

mailtje