Olieschans (voor de wandelaars: de schans zelf: een kwartiertje)                                                                                  

Aan 100 mensen heb ik het gevraagd: wat vind jij van de Olieschans. 1 persoon vond het wel aardig en voor de rest was er eigenlijk niemand die het nut er van in ziet. En zeker niet daar. Daar is het een gedrocht. Het ligt bovenop een paar bedrijfsgebouwen die er totaal niet bij passen. Rond een schans hoort een schansensfeertje te hangen. En als je dan persť een schans wilt namaken, doe dat dan ergens waar je je in ieder geval een beetje kunt voorstellen dat de tijd even heeft stilgestaan. En dat krijg je daar nooit voor elkaar: in het westen een druk bereden rijksweg, in het zuiden moderne damwand en nog eens damwand. Over de rijksweg komt dan nog eens het zoveelste natuurgebied met dijken op plekken waar ze nooit gelegen hebben. Alsof we geen dijken meer hebben!!

Namaak is en blijft namaak. Nooit zul je er de sfeer van toen proeven, nooit. En dat voor die ene procent van de bevolking!! Waarom de kruisschans niet? Dat is een heerlijke plek,  daar proef je de sfeer van toen, dat is echt, daar was het, daar IS het.

1%.

Die ene procent verhuist toevallig ook nog eens naar Goes. Dan is er dus nog 0% voorstanders over.

Natuurlijk ben ik er geweest, op een winterse voorjaarsdag, lange schaduwen, ijs op het water. Het was er goed toeven. Steil omhoog en dan heb je natuurlijk een heerlijk uitzicht. Diep ademhalen en tussen de oortjes terug naar de schansentijd, als je heel erg goed je best doet lukt het een beetje. Maar eerlijk is eerlijk: 't is gewoon niks. Straks komt er nog een rotonde en een rondweg bij te liggen: herrie en stank van remmende voertuigen gedempt door een aardappelsorteerfabriek.

Mooie plaatjes

dat klopt

zolang je maar niet richting Aardenburg kijkt.

 

 

Foto's en tekst hierboven zijn van eerste helft 2008. Inmiddels is de schans verder 'ontwikkeld'. Voor beelden en gedachtenkronkels daarover, klik hier.