Gent

Het was even puzzelen hoe de Schelde Gent passeert en eerlijk gezegd, snap ik nog steeds niet precies hoe het daar allemaal stroomt. Het lijkt alsof de Schelde, komend vanaf Antwerpen, Gent rechts laat liggen. Maar andere kaartjes geven duidelijk aan dat diezelfde Schelde een lus maakt helemaal om Gent heen, en zelfs voor een deel dr Gent stroomt. En dan heb je ook nog de Leie die in deze stad arriveert, een Ringvaart, het kanaal van Gent naar Terneuzen. Kortom, laten we maar fietsen. Welke route het werd, dat kun je op het kaartje zien. 60 km met de auto, niet meteen een goed beginpunt + parkeerplekkie gevonden, maar toen we dan toch op weg gingen met meteen zicht op dit soort waterwerken.....

 

 

Ja, dan weet je gewoon dat het weer een tocht vol mooie dingen worden zal. Op naar Gent.

 

Laagwater, das duidelijk. Inmiddels weet ik ook hoe hoog het water hier komt. Twee meter hoogteverschil, niet veel, vergeleken bij de 6 7 meter rond Temse. Het is ook in het landschap te zien, de dijken zijn aanmerkelijk lager, soms zelfs onopvallend. Goed te zien hoe hoog het zal komen, let op, voordat we terug zijn aan ons startpunt, loopt die hele Schelde vol. Ruim twee uur later dan hoogwater bij Breskens, na een reis van 160 kilometer. Dus al dat water, twee maal daags, heen en weer........ Vijf km breed bij Breskens, 50 meter bij Gent, al dat water, al dat water.

 

Bij Gent wordt het snel ondieper. Het lijkt wel op een watergangetjes tussen Draaibrug en Aardenburg. Hier verdwijnt de Schelde in Gent.  Wij ook.

 

En het valt me wat tegen. Gent ken ik als een prachtig pittoresk oud stadje. Dat krijg je niet te zien op deze route. Je ziet een werkstad, zelfs de eerste week van augustus, als alle landen bouwvakken en vakantie vieren, wordt er volop gebouwd. Gewone wijken, waar afgebroken panden opvallend vaak voorzien zijn van kleine kunstwerkjes. Vind ik prachtig.

 

Verder door de stad fietsen. Achterafjes, onder bruggen en viaducten, achterlangs bierbrouwerijen over gammele fietspaden. Het is anders dan verwacht, maar dat houdt het boeiend.

 

En dan kom je weer bij de Schelde? Barstensvol water tijdens eb?

Het gebouw in de verte herken ik, daar zijn we gestart. Rechtsaf draaien we, weg van Gent, naar het zuiden.

 

Hier is de Schelde rechtgetrokken. En das maar goed ook, anders had dat schip hier nooit kunnen varen. Knap werk van die stuurman, voortdurend anticiperend, want zo recht is die Schelde echt niet, en zo'n schuit reageert echt niet direct op een koerscorrectie. Echt mooi om te zien.

Ook echt mooi zijn de afgesneden slingers. De meanders, heet dat niet zo?

Allemaal meertjes, kleine paradijsjes, ontoegankelijk op de meeste plekken, onzichtbaar vaak ook door hoge begroeiing, en juist daardoor zo mooi, zo ontzettend mooi, waar je ook kijkt, zo groen, steeds weer anders. En zo stil, nee hoor Belgi is nog lang niet volgebouwd.

Schuif langzaam omlaag en geniet

 

Zuidelijk keerpunt is Eke. Zomaar een plekje waar schepen kunne laden en lossen. Als we de Schelde oversteken, zie ik in de verte, op een heuvel, een grote, spierwitte bol. Te ver om even naar toe te fietsen, geen flauw idee wat het zou kunnen zijn.

We wijken ietsje af van de route en kiezen voor het Trekpad langs de Schelde. Even voor Gent, is er een splitsing. Rechts aanhoudend passeren we een vaste stuw. Terug naar waar we startten, maar wat een totaal ander zicht: geen miezerig modderslootje, maar een rivier tot aan het randje gevuld met Scheldewater. De vloed op zijn hoogtepunt, twee uur en 160 km later dan in Bresjes.

 

Ongeveer hetzelfde plekje, net onder Gent:

                                    eb                                                                        vloed

  

 

Ook onder Gent: een sluizencomplex. Hier wordt de Schelde definitief afgesloten van eb en vloed. Links zie je een klein Scheldetje verder stromen tot aan de stuw die we al fietsend passeerden.

 

 

Schutsluis. Bootje binnen, klep dicht.

 

Duurt best lang, dus even aandacht voor de brugwaarweopstaanconstructie.

Daalboot.

 

Klep open.

 

Behouden vaart.

Wij zeilen de brug af en hangen onze fietsen op. Op naar Draaibrug, via die witte bol. Even een foto maken mocht niet, vijf soldaten om ons daarvan te overtuigen. Militaire radarpost in Gavere, topsecret, dus deze foto is niet gemaakt.