Van Baasrode naar Schoonaarde, onbelangrijke namen, het gaat om, om wat eigenlijk? Genieten van al die onverwachte facetten zomaar aan de kant van de weg, van de

Schelde

 

 

De Dender, Dendermonde, dat klinkt bekend. Op deze warme dag werken fluoriserende mannen achter felgekleurde dekzeilen. De sluis wordt opgeknapt en dus kunnen we niet over de sluisdeuren brug, maar moeten we bovenlangs

 

 

Op zulke momenten begrijpt elke vent waarom vrouwen niet volledig willen emanciperen!

Bovenop is het heerlijk uitpuffen en geweldig uitzicht op de getijdensluis.

 

 

 

   

 

 

 

 

   

 

Een waterskiėr , vol herrie scherp door schelde bochten in een verlaten land. Geen irritatie maar accentueren.

Irritante hondenbezitters die maar niet willen snappen dat loslopende honden en kinderen op onoverzichtelijke fietspaden bloedlink zijn. 

 

Overkanten. Schaduw zoekend op een pontje. Twee trimmende twintigers, hij en zij, gewoon vrienden vermoed ik. Zij slank bruin knap en vriendelijk, hij iets te zwaar voor op zo'n dunne fiets, minder bruin, even vriendelijk. Ze eten gesmolten chocolade en een appeltje. Hij zoekt, ook voor haar, een prullenbank. Alle wachtende passagiers zoeken mee, niemand vindt iets. Iemand zegt: "Bovenop de dijk staat er eentje". Met zijn chocopapiertjes en klokhuisjes klautert hij in de drukkende warmte terug omhoog. Geweldige vent, ik geef hem een staande duim als hij terug keert.

Eindelijk komt de kapitein. Als hij start wordt een tak naar de schroef gezogen. Het open hekje vaart mee naar de overkant. Waar je ook kijkt, het is prachtig. En zij ook. Haar trapper zit vast in mijn voorwiel. Samen lossen we dat veel te snel op, een vrolijk woord en vuile handen is mijn deel.

 

Jaja, natuurlijk ook nu weer: aandacht voor kunst. Onder de snelweg. Lekker koel en niet smerig of stinkend

 

 

26 zonnepanelen. Weer zijn die Belgen slimmer. Jarenlang was ik er mee bezig maar kwam nooit verder dan 4.